Een vlotte bevalling en een wolk van een baby, dat is wat je elke zwangere vrouw van harte toe wenst als ze zwanger is.
De geboorte van je kind is een zeer intense ervaring, een moment waar alle gevoelens en emoties bij elkaar komen en met als kers op de taart die eerste ontmoeting met je kleine wondertje.
Elke bevalling is anders, elk bevallingsverhaal is uniek. En nooit verloopt een bevalling volgens ‘het boekje’.
Bij Babyspa Precho vinden we het heel belangrijk om verhalen te delen, omdat praten helpt. Het helpt om intense gebeurtenissen een plaatsje te geven en het werkt inspirerend voor anderen. Het geeft je het gevoel dat je niet alleen staat met jouw unieke verhaal.
De komende weken vertellen wij een aantal bevallingsverhalen van onze trouwe volgers. Want sharing is caring.
Wil jij ook graag jouw verhaal vertellen? Dat kan, stuur ons een mailtje op info@precho.be.
Vandaag kunnen jullie het verhaal lezen van Zoë. Zoë kreeg zwangerschapsvergiftiging en haar organen begonnen het te begeven, enkel een keizersnede kon het leven van Zoë en haar baby redden. Haar zoontje werd geboren met 29 weken.
Zoë Jevenois:
Mijn organen begonnen het te begeven
Op 5 maart ben ik opgenomen in het ziekenhuis met pre eclampsie (zwangerschapsvergiftiging).
Ze hadden toen al gezegd dat ik de 32 weken waarschijnlijk niet zou halen, dus kreeg ik uit voorzorg longrijping. Mijn lever en nieren werkten niet goed meer, daar bovenop ontwikkelde ik het HELLP syndroom. HELLP- syndroom is een ernstige complicatie die soms bij zwangerschap optreedt. HELLP is een acroniem van Hemolysis Elevated Liver Enzymes and Low Platelets. Dit staat voor de afbraak van rode bloedcellen, een gestoorde leverfunctie en een tekort aan bloedplaatjes.
We waren echt heel bang
De dag dat ons zoontje geboren werd, voelde ik me echt niet goed. Ik had pijn aan mijn lever en voelde me echt ziek. Ik was op 3 dagen tijd ook 4kg bijgekomen door al het vocht dat ik vast hield. Ze brachten me met de ambulance over naar het UZA in Edegem. Ons zoontje kwam 11 weken te vroeg en in het UZA hebben ze een zeer uitgebreide NICU.
Eenmaal in het UZA hebben ze alles direct klaargemaakt voor de keizersnede. Ik heb nog wel het geluk gehad dat ik niet volledig onder narcose moest. Ze begonnen aan de keizersnede en ik en mijn vriend waren echt heel bang. De angst om ons zoontje te verliezen was enorm.
Ik was er slecht aan toe, mijn bloeddruk was torenhoog
Toen was het moment daar, ons zoontje werd geboren. Hij begon wel direct te wenen, maar een heel team aan dokters en verpleegsters pakten hem direct mee. Mijn vriend ging mee en heeft het allemaal kunnen volgen.
Ze hielpen hem direct met ademen, prikten direct een infuusje en probeerden hem te stabiliseren. Eerlijk gezegd ben ik blij dat ik dat allemaal niet heb gezien, want ik zou heel hard zijn beginnen panikeren.
Toen hij gestabiliseerd was hebben ze hem meegenomen naar de NICU. Ik mocht de eerste paar uur er nog niet naartoe, omdat mijn bloeddruk nog altijd torenhoog was. Pas s ‘avonds laat mocht ik eindelijk mijn zoontje zien.
35 cm en 1010 gram
Mijn zoontje was een klein prutske van 35cm en 1010gram. Hij heeft in totaal 9 weken in het ziekenhuis gelegen.
Nu is hij 13 maanden en nog altijd klein en fijn. Maar hij doet het geweldig goed! Hij doet alles op zijn tempo en dat vinden wij helemaal oké! Want wij zijn gewoon blij dat het allemaal in orde is gekomen.
Als je zo iets ingrijpend hebt meegemaakt besef je des te meer hoe gelukkig we mogen zijn met gezonde kindjes.
