Baby Spa Antwerpen +32(0)474 450 010 / Baby Spa Herentals: +32(0)471 703 919

Blog by Precho

Blog

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Mama Kelsey zat in haar laatste jaar van een opleiding lager onderwijs op de hogeschool en woonde nog thuis toen ze zwanger bleek te zijn. Bewust. Hoe dat verliep vertelt ze jullie.

Vorig jaar, ik weet het nog exact, 17 januari kwam ik te weten dat ik zwanger was. Ik was ontzettend blij!

De reacties in mijn omgeving waren iets minder positief. Ik woonde nog thuis, zat in mijn laatste jaar aan de hogeschool en had dus eigenlijk geen inkomsten. Toch was de keuze bewust. Ik studeerde voor leerkracht lager onderwijs en was aan het denken aan later. Wanneer ik in september als juf zou kunnen starten en ik een voltijdse job had tot einde schooljaar zou ik niet in oktober al moeten afkomen met “sorry meneer de directeur maar ik ga mijn jaar niet kunnen uitdoen.” Dan zijn mijn kansen in die school ook om zeep. Het was dus een bewuste keuze om ervoor proberen zwanger te zijn, en het is gelukt.

De zwangerschap verliep perfect en ik combineerde enkele studentenjobs

De zwangerschap zelf is perfect verlopen. Ik studeerde in mijn laatste jaar en combineerde tot half juli drie studentenjobs samen met mijn studies (die ik eind juni met een diploma beëindigde). Eén studentenjob heb ik half juli opgezegd omdat het te zwaar werd. De andere twee ben ik blijven doen tot begin september. Het ging nog vlot dus waarom niet.

De uitgerekende datum naderde

Vrijdag 22 september was ik uitgerekend. Naarmate die datum naderde was er nog geen teken van een aankomende bevalling. Ons meisje zat nog te goed. Maandag 25 september moest ik op controle bij de gynaecoloog indien ze nog niet geboren was. We spraken af dat ze de week nadien geboren zou worden. Dan zou de bevalling in gang gezet worden. Mijn gynaecoloog doet dit echter niet graag. Ze zei dat ze iets ging proberen om te stimuleren. Werkte het, des te beter. Werkte het niet dan zou ze geboren worden op 2 oktober. Maandag voelde het al anders toen ik thuis kwam.

Het was begonnen

Dinsdag ben ik wakker geworden om half 5. Ik had een pijntje dat om de 10 minuten terugkwam. Ik wist dus dat het begonnen was. Ik heb nog 2 uur in bed gelegen en geteld of de weeën sneller kwamen of niet. Het bleef op 10 minuten dus ben ik rond half 7 in bad gegaan. Ik heb mijn partner ook wel gewekt om te zeggen dat ik dacht dat het begonnen was. Rond 8 uur heb ik de afdeling verloskunde gebeld en gevraagd wat ik best doe. Als ik geruster was in het ziekenhuis mocht gerust al langs komen. Ik mocht ook nog even wachten.

Rond half 11 zijn we dan binnen gegaan. Ik had toen 3 cm opening. Ik moest veel wandelen. Zodat het hopelijk wat sneller zou gaan. Om 16u30 heb ik een epidurale gevraagd. Het was al 12 uur bezig en ik zat nog maar op 5 cm. Mijn lichaam was eigenlijk al op. Ik trilde ook helemaal en was blij met de epidurale, die vrij snel werkte. Ze werkte echter maar langs één kant. Ze hebben dat buisje toen iets naar achter getrokken en ik moest op de zijkant gaan liggen waar het niet werkte. Hierdoor werd de andere kant terug wat meer wakkerder.

Uiteindelijk was ik gevoelloos vanaf mijn navel ongeveer. Omdat mijn meisje met haar hoofd opzij keek moest ik op handen en knieën gaan zitten. Niet gemakkelijk als je geen gevoel meer hebt. Rond 22 uur had ik volledige ontsluiting maar was ons Nore nog niet ingedaald. Iets over 11 mocht ik dan eindelijk beginnen persen. Aangezien ik geen gevoel meer had en ik dacht dat ik super hard aan het duwen was, maar dat bleek niet zo te zijn, heeft een vroedvrouw meegeholpen door op mijn buik te duwen. De eerste keer ben ik enkele seconden weggeweest. Het voelde heel raar. Ons Nore haar hoofdje zat goed maar telkens als ze er bijna uitkwam draaide ze haar hoofd terug opzij. Zowel gynaecoloog als stagiaire hebben toen geholpen met haar eruit te krijgen en de vroedvrouw helpen duwen. 10 seconden over 12 uur werd ze dan geboren.

Nore, 27 september 2017

Het is vermoeiend maar ik zou me geen leven meer zonder haar willen en kunnen voorstellen. Smoorverliefd ben ik op haar en ze is mijn alles. We zijn nu 4 maand en half verder en elke dag gebeurt er iets nieuw waarvan ik opkijk. “Mijn kleine meisje kan het al” denk ik dan. Ik geef borstvoeding en geniet van al die intieme momentjes die wij delen samen. De eerste flesjes was dan ook met veel pijn in het hart. Groter worden is ook een stukje loslaten. Zelfs op die jonge leeftijd al.

 

© 2018 Precho.be - Alle rechten voorbehouden. Algemene voorwaarden

Selecteer gewenste locatie:
Precho cadeaubon