Baby Spa Antwerpen +32(0)474 450 010 / Baby Spa Herentals: +32(0)471 703 919

Blog by Precho

Blog

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Jullie komen wekelijks massaal onze blogs lezen, waarvoor dank! We schrijven die blogs met veel liefde voor jullie, de ouders. We ontmoeten zelf ook heel veel van die ouders in onze Spa’s. En die mama’s of papa’s hebben elk hun eigen verhaal. En zo af en toe wil er een mama dat verhaal delen hier op de blog. Shauna is zo een mama met een verhaal waar je niet onberoerd bij blijft.

Wil jij een verhaal delen, mail ons dan naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Mijn verhaal

Het is vrijdag 10 Augustus. Ik ben 39 weekjes zwanger en volop aan het genieten met ons zoontje in de speeltuin. We wachten op papa want we gingen nog eens op controle en naar zusje kijken. Bij de controle bleek alles in orde te zijn, maar kon het wel voor alle momenten zijn. Ik was al een tijdje aan het sukkelen. Ik had 5cm ontsluiting en harde buiken/ weeën. Maar er zette nog niets door. Na de gynaecoloog zijn we een hapje gaan eten in het shopping center. Daar was een speeltuin binnen en Thiago kon nog wat spelen.

Maar opeens voelde ik me slecht worden. De contracties kwamen meer en harder en het stopte niet meer. We belden onmiddellijk onze schoonmama zodat ze naar ons  thuis kon komen om op ons zoontje te passen. Ik neem nog een bad om te bekijken of het nog stil valt maar dat was niet het geval. Ik kon het niet meer uithouden van de pijn en de contracties kwamen om de  2 minuten. We vertrokken naar spoed want het was duidelijk dat ons meisje eraan kwam.

Het was zover

Eens we aankwamen dachten de dokters dat het een bevalling op spoed zou worden. Ik had zoveel ontsluiting en contracties die elkaar zeer vlug op volgden. Ik haalde het gelukkig nog tot aan de verloskamer. Daar aangekomen  ging het allemaal wat langzamer. Ik kreeg nog een epidurale en werd aan de monitor gelegd. De gynaecoloog van wacht was onderweg. De assistente zei me om nog wat rust te nemen, de epidurale zou zo werken.

Eens we ons hadden neergelegd, stond de vroedvrouw al terug binnen om een katheder om op ons meisje haar hoofdje te plakken omdat haar hartslag weg viel op de monitor.

De vroedvrouw verliet de ruimte maar al gauw stonden er enkele assistent vroedvrouwen klaar. De gynaecoloog was nog niet aangekomen maar daar konden ze niet meer op wachten. De bevalling moest en zou op dat moment starten. Ik had 10cm en ik mocht persen. Ons zoontje werd met een spoedkeizersnede geboren, dus dit was voor ons een hele andere ervaring. Ik had ontzettend uitgekeken naar dit moment, maar omdat alles plots zo snel moest gaan, was het toch ook een beetje stresserend.

Onder begeleiding van de vroedvrouwen verliep de bevalling vrij vlot. Na een knipje en 4x persen werd op 11 augustus onze prachtige dochter, Liv Beukeder geboren. Ze was 47cm en woog 2kg570. Ik naam haar in mijn armen en genoot intens van het moment. Dit moment had ik bij mijn zoontje gemist.

Ik heb haar jammer genoeg maar heel even kunnen bewonderen. Mijn partner zat naast me aan het bed met onze dochter in zijn armen. Ik voelde me onwel worden. Ik drukte op de alarmknop en het noodlot sloeg toe. Ik bloedde lang na en verloor het bewustzijn.

Het team was paraat en ze hebben met man en macht met me bezig geweest. Mijn man kon het niet aanzien en ging in een andere ruimte zitten. Mijn leven hing aan een zijden draadje. Ik zou overgebracht worden van het Sint Augtustinus ziekenhuis naar het UZA. Of dat was toch de bedoeling. Maar zo ver is het niet kunnen komen.

Reanimatie

Ik kwam even terug bij bewustzijn maar voelde dat dit niet de goede kant op ging. Ik nam afscheid van mijn man. De dokters, chirurg en vroedvrouwen gaven me niet op. Ik werd gereanimeerd, naar het OK gebracht en daar werd mijn keizersnede heropent en een embolisatie uitgevoerd. Ze zijn meer dan vijf uur met mij bezig geweest. Ondertussen was mijn man aan het wachten op nieuws.

Ik heb in totaal 12 zakjes bloed, plasma en extra bloedplaatjes moeten krijgen. Wat ben ik bloeddonoren dankbaar!

Ik lag op recovery en mijn man is me enkele keren kunnen komen bezoeken. Hij had mijn dochtertje mee, maar daar heb ik jammer genoeg geen herinneringen aan. Ik heb nadien vier dagen op Intensieve Care gelegen aan de morfine en ik kreeg ook nog altijd bloed bij. Na vier dagen op Intensieve Care werd ik naar een kamer overgebracht. Sneller dan normaal de bedoeling is, maar op deze manier kon ik wel bij mijn man, dochter en zoon zijn.

Ik herinner met vooral een gevoel van opluchting. Ik had kei hard gevochten. Gevochten als een leeuwin om te zijn waar ik was. Bij mijn gezin. Ik zou mijn kinderen zien opgroeien en ik probeerde te genieten. Hoewel dat niet altijd makkelijk was.

Borstvoeding

Ik wou graag 100% borstvoeding geven. Maar na alles wat er was gebeurd en het vele bloedverlies was mijn productie volledig weg. Maar ik was vastberaden en ik probeerde het terug op gang te krijgen hoewel het me werd afgeraden. Ik moest nog op krachten komen maar ik zette door. Dit zouden ze me niet afnemen. Kolven en aanleggen, kolven en aanleggen, … ik deed hard mijn best. Maar het leek niet te lukken. Ik moest onder ogen zien dat ik een bijna-doodervaring had meegemaakt. Dat het op zich al een wonder was dat ik er nog ben. De vroedvrouwen konden niet geloven dat ik na dit alles toch die borstvoeding op gang wilde krijgen.

Maar dan kreeg ik bezoek van de psychologe. En op dat moment kreeg ik een krakje. Ze zei me dat ik me helemaal niet sterk hoefde te houden. Dat ik hard had gevochten en even alles mocht laten gaan. De tranen vloeide, maar ook de eerste druppels borstvoeding. En we waren vertrokken. Ik had vijf maanden borstvoeding kunnen geven en ondertussen zijn we aan de voorraad uit de vriezer bezig. En elke dag geniet ik extra.

Naar de Baby Spa

Eén van die momenten waar ik enorm van heb genoten is het bezoek aan de Baby Spa. Mijn meisje masseren en nadien zien relaxen in het water was een heerlijk moment. Ik ben van plan om zo snel mogelijk terug te komen. Ik wil graag van elk moment genieten, hoe meer, hoe beter. Dat besef ik nu heel goed.

Moederschap is vechten op allerlei manieren.

Zwanger/ bevallen zou het mooiste op aarde moeten zijn, de mooie roze wolk. 
Maar het kan jammer genoeg anders aflopen en ben blij ik mijn verhaal op nog kan vertellen. Op 11augustus zal ik haar verjaardag vieren. Maar elke dag denk ik terug aan het minder leuke want is iets ik nooit meer zal vergeten

Groetjes Shauna 💞

© 2018 Precho.be - Alle rechten voorbehouden. Algemene voorwaarden

Selecteer gewenste locatie:
Precho cadeaubon